น้ำตกภูซาง อยู่ในพื้นที่ หมู่ที่ 10 ตำบลภูซาง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ตั้งอยู่บนเทือกเขาดอยผาหม่น เกิดจากสายน้ำอุ่นเป็นน้ำตกที่มีน้ำอุ่นเพียงแห่งเดียวที่พบในประเทศไทย อุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียส และปราศจากกลิ่นกำมะถัน ไหลลงผาหินปูนสูง 25 เมตร เป็นเส้นทางผ่านไปยังภูชี้ฟ้า อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย อ่านเพิ่มเติม
วัดพระธาตุขนบง เดิมชื่อ พระธาตุห้วยบง (เรียกตามชื่อลำน้ำห้วยบง) สร้างขึ้นเมื่อพ.ศ.2432 โดยกลุ่มชาวบ้านประมาณ 10 ครัวเรือน ได้รวบรวม แก้ว แหวน เงินทอง ที่มีอยู่มาหลอมรวมกันและสร้างองค์เจดีย์ที่ทำด้วยดินขึ้นหลังจากสร้างเสร็จแล้วได้มีต้นเปาขึ้นอยู่ข้างๆ องค์เจดีย์คล้ายลักษณะต้นโพธิ์ ต่อมาได้มีพระภิกษุรูปหนึ่งได้มาพัฒนาและสร้างที่พักขึ้นข้างๆองค์เจดีย์ที่ชาวบ้านสร้างไว้ จนกระทั่งพระสงฆ์รูปดังกล่าวได้มรณภาพลงด้วยโรคชราจากนั้นองค์เจดีย์ก็ถูกปล่อยร้าง จนกระทั่งกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งแอบลักลอบมาขุดองค์เจดีย์เพื่อจะนำเอาของมีค่าที่อยู่ภายในองค์เจดีย์ออกมา แต่ไม่พบและปล่อยทิ้งให้องค์เจดีย์ทรุดโทรมลง จนกระทั่งความรู้ถึงหูเจ้าเมือง จึงได้สั่งบูรณปฏิสังขรณ์องค์เจดีย์ขึ้นมาใหม่ และมีเรื่องเล่าว่า ก่อนวันขึ้น 15 ค่ำ จะมีปรากฏการณ์ลูกแก้วแผ่แสงรัศมีบริเวณข้างต้นเปาที่ขึ้นข้างองค์พระธาตุ ต่อมาในปี พ.ศ.2500 ได้มีครูบาคำหล้า สังวโร ซึ่งเป็นพระนักปฏิบัติและพัฒนาเข้ามาปรับปรุงและพัฒนาองค์พระเจดีย์ขึ้นใหม่และให้ชื่อว่า “พระธาตุขุนบง”และได้มรณภาพลงในปีพ.ศ. 2533 ต่อมาได้มีพระอาจารย์กิ่ง ชวนปัญโญ เข้ามาบูรณะองค์เจดีย์ต่อและได้มรณภาพลง วัดพระธาตุขนบงก็ไม่มีพระภิกษุเข้ามาอาศัยอีกจนกระทั่งในปีพ.ศ. 2544 ได้มีพระธงชัย วิจักขโณ เข้าบูรณะปรับปรุงโดยสร้างเสนาสนะเพิ่มเติมขึ้นและพัฒนาจนเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมขึ้นมาจนถึงปัจจุบัน โดยมี ประชาชน และหน่วยงานราชการเข้ามาทำกิจกรรมอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา อ่านเพิ่มเติม
นางเปลี่ยน ดีจิตร อยู่บ้นเลขที่ 89 หมู่ 5 บ้านทุ่งกล้วย ตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา 56110 โทร 086-1972919
ภูมิปัญญาที่เสียสละถ่ายทอดภูมิปัญญาด้านการทอผ้าไปสู่ชุมชนบ้านทุ่งกล้วย ฝึกอบรมสมาชิกและเยาวชนชายหญิงในหมู่บ้านฝึกหัดการทอผ้าเพื่อให้มีการสืบสานให้คงอยู่ต่อไปส่งเสริมให้สมาชิกและเยาวชนมีรายได้และใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ภูมิปัญญาทอผ้าได้ถูกพัฒนาต่อยอดเกิดเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ ที่ทันสมัยถูกใจและตรงกับความต้องการของลูกค้าตามแฟชั่นสมัยใหม่จากการที่แม่เปลี่ยน ดีจิตร เป็นผู้ที่เสียสละมีความมุ่งมั่นในการถ่ายทอดภูมิปัญญาด้านการทอผ้าส่งผลให้การดำเนินงานของนางเปลี่ยน ดีจิตร และกลุ่มประสบความสำเร็จได้รับรางวัลเกียรติคุณรางวัล “สิงห์ทอง” ประจำปี 2562 ประเภทกลุ่มองค์กรชุมชนแกนหลักสำคัญในการพัฒนาหมู่บ้านดีเด่นระดับจังหวัด จากการพัฒนาชุมชนกระทรวงมหาดไทยและเป็นวิทยากรของกศน.ด้านการย้อมผ้าด้วยสีธรรมชาติอีกด้วย
อ่านเพิ่มเติม
กลุ่มทอผ้าไทลื้อย้อมสีธรรมชาติบ้านทุ่งกล้วย อยู่ในพื้นที่บ้านทุ่งกล้วย หมู่ที่ 5 ตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 245 หมู่ 5 ตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่กลุ่มแม่บ้านหมู่ 5 บ้านทุ่งกล้วยได้จัดตั้งกลุ่มทอผ้าขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม 2520 โดยการรวมตัวกันของสมาชิกกลุ่มแม่บ้านในตำบลมีสมาชิกจำนวน 15 คน ต่อมาได้แยกตัวออกมาจัดตั้งเป็นกลุ่มแม่บ้านหมู่ที่ 5 มีสมาชิก 22 คน ต่อมาในปีพ.ศ. 2538ได้รับงบประมาณจัดสร้างศูนย์ทอผ้า เพื่อเป็นการสิบทอดวัฒนธรรมและศิลปการทอผ้าลายน้ำไหลหรือผ้าไทลื้อบ้านทุ่งกล้วย หมู่ 5ดำเนินกิจกรรมการทอผ้ามาอย่างต่อเนื่องทำเป็นอาชีพหลักและอาชีพเสริมยามว่างจาการทำเกษตรกรรมและเป็นแหล่งเรียนรู้การทอผ้า การยอมสีผ้าด้วยธรรมชาติ อ่านเพิ่มเติม
กลุ่มอาชีพผ้าม้ง-เขียนลายเทียน อยู่ในพื้นที่บ้านคอดยาว หมู่ที่ 10 ตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา ตั้งอยู่บนพื้นที่ตำบลทุ่งกล้วย การเดินทางสามารถเดินทางมาได้อยู่ 2 ทาง เส้นถนนสายหลักมาทางอำเภอที่ว่าการอำเภอภูซาง เส้นถนนสบบง-บ้านฮวก แยกตรงโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลป่าสัก เลี้ยวขวาตรงไปเรื่อยๆจะพบทางเข้าบ้านคอดยาวอยู่ทางซ้ายมือ เส้นทางที่ 2 มาทางเทศบาลสบบง ถนนสบบง-ร่องส้าน เส้นทางจะตรงมาเรื่อยๆตามถนนสายหลักจะเลี้ยวซ้ายตรงตลาดบ้านก๊อซาวและขวามือจะเป็นวัดก๊อซาวจะเลี้ยวขวามาอีกประมาณ 5 เมตร ก็จะเจอทางแยกที่มุ่งตรงไปองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งกล้วยให้เลี้ยวซ้ายไปจนถึงทางแยกก็ตรงไปเรื่อยๆจนถึงแยกเข้าหมู่บ้านคอดยาวทางขวามือ ก็จะพบกับจุดจำหน่ายสินค้างานผ้าม้งต่างๆและกลุ่มสตรีที่รวมตัวกันผลิตสินค้าผ้าหลากหลายชนิดและผลิตภัณฑ์ที่ทำขึ้นด้วยมือ เสื้อผ้าที่ตัดเย็บสมัยใหม่ที่นำจำหน่ายทางออนไลน์ การไลฟ์สดขาย รวมถึงงานที่รับตามออดเดอร์มากมาย และได้สนับสนุนด้านวิทยากรขยายผลให้กับกลุ่มสตรีคนเมืองที่อยากได้อาชีพอยากมีรายได้ผ่านการเรียนรู้จากอาชีพที่ทางกศน.จัดอบรมขึ้นเพื่อเป็นการส่งต่อความรู้ ส่งต่อภูมิปัญญาขยายผลงานฝีมือสู่รุ่นต่อรุ่นได้เรียนรู้และฝึกปฏิบัติจริงจนเกิดกระบวนการคิดเป็น เห็นช่องทางอาชีพ และรายได้ อ่านเพิ่มเติม
ไทลื้อ” หรือ “ไตลื้อ” คือกลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลไต หรือไท ที่พูดภาษาตระกูลไต พวกเขามีวัฒนธรรมที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ ทั้งภาษาพูด ตัวอักษร อาหารการกิน หรือแม้กระทั่งเครื่องแต่งกายในแบบฉบับของตัวเอง จากวันนั้นจนถึงวันนี้เวลาได้ล่วงผ่านไปเป็นร้อยปี ชีวิตลูกหลานชาวไทลื้อได้เติบโตอย่างมั่นคงบนผืนแผ่นดินที่บรรพบุรุษได้เลือกสรรไว้ให้ “ไทลื้อ” หรือ “ไตลื้อ” มีเอกลักษณ์ และอัตลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความเป็นไทลื้อ ที่เด่นชัดที่เด่นชัด เฮินไตลื้อหลังเก่าคร่ำคร่าอายุราว 70 ปี วางตัวสงบเงียบอยู่ริมทางสายเล็ก มันสะท้อนฉากชีวิตของคนไทลื้อผ่านแง่งามของงานสถาปัตยกรรมโบราณที่ใต้ถุนเรือนโปร่งโล่ง หญิงชาวไทลื้อกลุ่มใหญ่กำลังง่วนกับการงานตรงหน้า เสียงฟืมกระแทกกระทบเข้ากับเส้นด้ายแว่วดังเป็นจังหวะน่าฟัง ขณะที่กระสวยไม้ถูกใส่สอดลอดพุ่งผ่านเส้นใยอย่างว่องไวด้วยความชำนาญ อ่านเพิ่มเติม
ด้วยสภาวะการระบาดของโรคโควิด-19 ทำให้หลายๆ ประเทศทั่วโลกต่างได้รับผลกระทบกันถ้วนหน้า ไม่เว้นแต่ประเทศมหาอำนาจยังใหญ่ยังสั่นคอน ประเทศไทยเป็นหนึ่งประเทศที่กำลังเผชิญกับการระบาดของโรคโควิด-19 ซึ่งส่งผลกระทบไปในหลายๆ ด้าน รัฐบาลต้องแก้ไขปัญหาอย่างเร่งด่วนทั้งเรื่องวัคซีนและเรื่องปากท้องของประชาชน โดยกรมการพัฒนาชุมชนได้ผุด โครงการ “โคก หนอง นา โมเดล” จึงนับว่าเป็นอีกหนึ่งทางรอดที่พลิกวิกฤตเป็นโอกาส !! สร้างความมั่นคงทางด้านอาหาร ยุค โควิด-19 ในปัจจุบัน
โคกหนองนาโมเดล คือ การพัฒนาจัดการพื้นที่ทางการเกษตร ซึ่งเป็นการผสมผสานของเกษตรทฤษฏีใหม่ร่วมกับภูมิปัญญาพื้นบ้านของไทยที่มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพธรรมชาติที่มีอยู่ในพื้นที่นั้น ๆ ซึ่งต้องบอกว่าชื่อเรียกนี้ เป็นการจัดการสภาพแวดล้อมที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ โดยมนุษย์นำสิ่งที่มีอยู่นั้นมาส่งเสริมทำให้เกิดความสำเร็จในการทำเกษตรกรรมโดยเร็ว และเป็นระบบมากขึ้น ทั้งนี้ แต่ละคำของชื่อเรียกยังหมายถึงแนวทางการทำเกษตรแบบอินทรีย์ และการสร้างชีวิตที่มีความยั่งยืนอย่างที่สุด อ่านเพิ่มเติม
ค้าขายน้ำอ้อยสดน้ำอ้อยก้อน
น้ำอ้อยรสหวานในอดีต อีดอ้อย หีบอ้อย เป็นเครื่องมือที่ใช้หีบคั้นต้นอ้อยเพื่อให้ได้น้ำอ้อย ใช้วัว ควาย ดันลูกหีบให้หมุนไปรอบๆหีบ คั้นน้ำอ้อยออกมาเคี่ยวในกระทะจนข้นเหนียว หยอดลงบนแตะไม้ไผ่สาน รอให้เย็นเป็นก้อน จึงสามารถนำไปใช้ได้
ในอดีตมีอยู่หลายหมู่บ้านในพื้นที่มีการทำไว้ใช้ภายในชุมชน ใว้ใส่อาหาร พกไว้ใช้กินกับข้าว เวลาออกไปทำนา หรือในยามเดินทางไกล และจะมีพ่อค้าล้อวัวมารับซื้อตามบ้านเพื่อไปขายต่อในพื้นที่อื่นต่อไป ปัจจุบันยังมีการทำน้ำอ้อยในพื้นที่บ้านสบบง อำเภอภูซาง (ซึ่งในอดีตเป็นพื้นที่ของอำเภอเชียงคำ)เป็นแหล่งใหญ่ที่ยังทำอยู่หลายหลังคาเรือน และมีการส่งเสริมจากหลายหน่วยงาน มีการพัฒนาจากของดั้งเดิม อ้อยก้อน เป็นอ้อยกะทิ และแบบผงเพื่อใส่กาแฟ และปรุงอาหารได้ อ่านเพิ่มเติม
อิ่มบุญฟาร์ม แหล่งเรียนรู้เกษตรกรรุ่นใหม่
ฟาร์มอิ่มบุญ ก็เป็นอีกหนึ่งของแหล่งเรียนรู้เพราะว่า มีการรวมตัวชาวบ้านกว่า 30 คนตั้งเป็นกลุ่ม โดยใช้ชื่อกลุ่มว่า ” กลุ่มวิสาหกิจชุมชน สบบงเกษตรกรผสมผสานและแปรรูปทางการเกษตร ” ซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 100 หมู่ที่ 10 บ้านสบบง ซอยที่ 7 ตำบลสบบง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา
นางสาวณิชกมล ปาริน หรือ เพ็ญนี อายุ 40 ปี ประธานกลุ่มฯ ได้เล่าว่า ตอนนี้ภายในกลุ่มเกษตร มีสมาชิกอยู่ 15 คน และที่กำลังจะเข้ามาสมัครเป็นสมาชิกอีกกว่า 10 คน โดยทางกลุ่มจะมีการรวมตัวกันทุกวันอาทิตย์เพื่อปลูกผักสวนครัว และมาคอยดูแลผลผลิตที่ปลูกไว้ซึ่งภายในฟาร์มอิ่มบุญ มีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน เราก็มีการทำเกษตรแบบผสมผสานซึ่งมีการทำนาข้าว ปลูกไม้ยืนต้นประเภทผลไม้ หลากหลายชนิด มีการปลูกพืชผักสวนครัว หลายๆชนิด เพื่อที่จะนำผลผลิตที่ได้มาแบ่งปันให้สมาชิกนำไปประกอบอาหารเพื่อลดต้นทุนรายจ่ายในแต่ละครอบครัว ซึ่งหากผลผลิตมีเหลือกินก็จะนำไปขายเพื่อต่อยอดนำรายได้ไปซื้อเมล็ดพันธุ์พืชชนิดอื่นมาปลูกหมุนเวียนใหม่เพื่อไม่ให้เกิดความเบื่อในการนำมาปรุงอาหาร อ่านเพิ่มเติม
น้ำอ้อยกะทิโบราณ (ทำมานานกว่า 100 ปี)
ชาวสบบง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา สืบทอดการทำน้ำอ้อยโบราณ ที่เคยทำกันมานานกว่า 100 ปี ซึ่งในปัจจุบันสามารถพัฒนาผลิตน้ำอ้อยโบราณหลายรูปแบบ ทั้งน้ำอ้อยกะทิ ใส่มะพร้าว ถั่วลิสงคั่ว งาขาวคั่ว ซึ่งเป็นอาหารพื้นที่ถิ่นที่สามารถรับประทานเป็นอาหารว่างและอาหารหลักได้ โดยสามารถจำหน่ายสร้างรายได้ให้กับชุมชนเป็นอย่างดี นอกจากนั้นยังเป็นผลิตภัณฑ์หลักของชุมชนและสร้างชื่อเสียงให้เป็นอย่างดี
นายบุญธรรม สามสี พร้อมกับชาวบ้านตำบลสบบง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา กำลังช่วยกันกวนน้ำอ้อย ที่ได้ทำการคั้นเอาน้ำจากต้นอ้อย มาเคี่ยวจนเข้มข้น จากนั้นได้นำกะทิสดเข้าทำการผสม พร้อมใส่มะพร้าวที่หั่นเป็นชิ้นลงไปกวน รวมทั้งถั่วลิสงคั่ว งาขาวคั่ว ซึ่งเป็นสูตรการทำน้ำอ้อยกะทิโบราณ ที่ทางนายบุญธรรมและทางชาวบ้านในพื้นที่ตำบลสบบง อำเภอภูซาง ได้ทำการสืบทอดกันมาเป็นเวลายาวนานนับร้อยปี จนทำให้เป็นที่รู้จักกันอย่างดีในเรื่องน้ำอ้อยสบบง ที่ขึ้นชื่อ อ่านเพิ่มเติม
วัดปัวหล่าย (WAT PUA LAI)
ความเป็นมา วัดปัวหล่าย ตั้งอยู่เลขที่ 58 บ้านปัว (บัวหล่าย) หมู่ที่ 8 ตำบลสบบง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา น.ส.3 เลขที่ 578 อาณาเขต ทิศเหนือจดถนน ทิศใต้จดแม่น้ำ ทิศตะวันออกจดถนน ทิศตะวันตกจดถนน อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถและกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ และจิตรกรรมฝาผนัง วัดปัว (บัวหล่าย) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร
เป็นวัดที่มีศิลปะวัฒนธรรมที่งดงามวิจิตรศิลป์ เป็นที่ยึดเหนี่ยวของประชาชนในตำบลสบบงเป็นอย่างมาก สถานที่มีความร่มรื่นสงบสุขเย็นสบายเป็นสถานที่พักผ่อนกายใจกับคนในชุมชน มีแหล่งเรียนรู้ในด้านต่างๆให้กับนักเรียนและประชาชนในชุมชนศึกษาเรียนรู้ อ่านเพิ่มเติม
น้ำตกภูซาง
ประวัติความเป็นมา
เป็นน้ำตกที่มีความสูงประมาณ 25 เมตร เป็นน้ำตกที่มีน้ำไหลสม่ำเสมอตลอดปี จุดเด่นขอองน้ำตกภูซางแห่งนี่ คือ มีกะแสน้ำเป็นน้ำอุ่นซึ่งมีอุณหภูมิของน้ำประมาณ 35 องศาเซลเซียส น้ำใสไม่มีกลิ่นกำมะถัน สามารถลงเล่นน้ำอย่างสบาย และในช่วงฤดูหนาวจะมีไอหมอกปกคลุมตอนเต็มที่จนเกือบไม่เห็นพื้นน้ำเลยทีเดียว นักท่องเที่ยวจะเดินทาง มาท่องเที่ยวภายในอุทยานฯและบริเวณน้ำตกภูซางเป็นจำนวนมากและในวันหยุดสุดสัปดาห์ ภายในบริเวณอุทยานฯจะมีร้านค้าสวัสดิการไว้คอยบริการนักท่องเที่ยวในทุกฤดูกาล ทั้งจุดเด่นของน้ำตกที่มีความอบอุ่นและสภาพป่าที่ทีความอุดมสมบูรณ์ของอุทยานแห่งชาติภูซาง อ่านเพิ่มเติม
การตกแต่งลวดลายผลิตภัณฑ์ผ้าด้วยการด้นมือ
ในปัจจุบันกระแสการอนุรักษ์วัฒนธรรมเสื้อผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้าพื้นเมืองและผ้าชนเผ่ามีการขยายวงกว้างจนได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายโดยมีการตัดเสื้อผ้าสำเร็จรูปการออกแบบแปรรูปตัดเย็บผ้าเป็นผลิตภัณฑ์อย่างอื่นเช่นกระเป๋าแบบต่างๆ ปลอกหมอนและอื่นๆที่ทันสมัยตามตลาดต้องการสามารถใส่ และใช้ได้ในโอกาสต่างๆ พื้นที่อำเภอภูซาง โดยการทำงานแบบบูรณาการ ทั้งภาครัฐ ประชาชนในพื้นที่ มีกลุ่มผลิตผ้าพื้นเมืองฝ้ายทอมือที่มีคุณภาพ เช่น กลุ่มผ้าฝ้ายทอมือย้อมสีธรรมชาติ บ้านแม่เปลี่ยนดีจิตร กลุ่มตัดเย็บ กลุ่มผ้าปักม้ง ผ้าเขียนเทียน กลุ่มผ้าทอบ้านฮวก และในหลาย ๆ พื้นที่ เพื่ออนุรักษ์สืบสานและส่งเสริมให้ “ผ้าภูซาง”เป็นที่ยอมรับและรู้จักอย่างแพร่หลายอีกทั้งการรณรงค์ให้ประชาชนในพื้นที่อำเภอภูซางสวมใส่ใช้ผลิตภัณฑ์ผ้าที่ตัดเย็บและออกแบบจากผ้าฝ้ายโดยคนอำเภอภูซางส่งเสริมแหล่งผลิตผ้าให้เป็นแหล่งเรียนรู้ ครบวงจรในพื้นที่ ตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำและปลายน้ำ อ่านเพิ่มเติม
การปักและออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าโดยใช้ริบบิ้น
การปักริบบิ้น เป็นศิลปะการปักที่ต้องใช้ความตั้งใจ ทักษะ ความประณีต ฝีมือ ความยากง่ายของการปักขึ้นอยู่กับการออกแบบลวดลาย ความอ่อนช้อยของงานปักอยู่ที่น้ำหนักมือในการดึงเส้นริบบิ้น การสร้างสรรค์งานปักด้วยริบบิ้นเป็นการเพิ่มความสวยงามและเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์
กระบวนการผลิต
จากการสำรวจความต้องการของชุมชนมีความต้องการเรียนรู้เรื่องการปักและออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าโดยใช้ริบบิ้น โดยมีการวิเคราะห์ต้นทุน ศักยภาพของกลุ่มเป้าหมาย เพื่อผลิตสินค้า ต่อยอดสินค้า ช่องทางการตลาดที่ทันสมัย หลังจากนั้นได้ดำเนินการจัดหาวิทยากรที่มีความรู้ความสามารถในการปักและออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าโดยใช้ริบบิ้นและดำเนินโครงการตามแผนงานโครงการที่กำหนดไว้ อ่านเพิ่มเติม
วัดดอนไชย สักการะพระพุทธรูปเก่าแก่ และพระเจ้าทันใจ
วัดดอนไชย ตั้งอยู่เลขที่ ๑๗๖ หมู่ ๗ ตำบลเชียงแรง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ ๒ ไร่ ๒ งาน ๕๖ ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กุฏิสงฆ์ ศาลาพระเจ้าทันใจ ปูชนียวัตถุมี พระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สูง ๔๘ นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ.๒๔๖๐ มีพระเจ้าทันใจอยู่ที่ศาลาพระเจ้าทันใจ ซึ่งมีชื่อเสียงเลื่องลือในเรื่อง การอำนวย โชคลาภให้แก่ผู้มาสักการะขอพร
ความโดดเด่นของวัดดอนไชย คือ มีพระพุทธรูปที่เก่าแก่ อายุกว่าร้อยปี ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถ เป็นที่สักการะและเคารพนับถือของประชาชน และมีพระพุทธรูปไม้ทำมาจากไม้ขนุน มีใบลานอักษรล้านนาเก่าแก่ ประมาณ ๑๐๐ ผูก เป็นธรรมเรื่อง นิทาน พระวินัย ธรรมหาชาติ ซึ่งขณะนี้ได้จัดคณะกรรมการวัดเก็บรักษาไว้ อ่านเพิ่มเติม
นางสุจิน สมฤทธิ์ “ฉายาสาวยูสตาร์”
นางสุจิน สมฤทธิ์ บิดาชื่อนายคำ รวมสุข มารดาชื่อนางกุย รวมสุข สมรสกับ นายปราโมทย์ สมฤทธิ์ ข้าราชการครูบำนาญ มีบุตร ๒ คน ประวัติการศึกษา จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนเชียงคำวิทยาคม ระดับประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูง (ปกศ.สูง)วิทยาลัยครูลำปาง และระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา วิทยาลัยครูเชียงราย
ความสามารถพิเศษ สืบสานวัฒนธรรมล้านนา จ๊อย ค่าว และร้องเพลง จากความสามารถพิเศษและความชอบ อีกทั้งที่บ้านมีสถานีวิทยุ “สื่อสีขาว” ความถี่ ๑๐๗.๗๕ MHz ทำให้มีแฟนเพลงแต่งค่าวและส่งค่าว ค่าวจ๊อย มาให้อ่านออกอากาศอยู่เสมอ และน้ำเสียงในการอ่านค่าวจ๊อยที่มีลูกเอื้อน ลูกคอไม่เหมือนใครจนเป็นที่รู้จัก และมีชื่อเสียงโด่งดัง ในนาม “สาวยูสตาร์” ซึ่งเป็นชื่อฉายาของนางสุจิน สมฤทธิ์ ที่ใช้ในการจัดรายการวิทยุมีเสียงเพราะจนมีมิตรรักแฟนเพลงอยู่หลายจังหวัดที่รอฟังการออกอากาศของ สาวยูสตาร์ อีกทั้งยังได้ให้ความร่วมมือมาเป็นภูมิปัญญาสอนการอ่านค่าว และค่าวจ๊อย รวมถึงการทำสื่อการสอน ให้กับศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศํยอำเภอภูซาง อีกด้วย อ่านเพิ่มเติม
วรรณกรรมท้องถิ่นล้านนา "ค่าว"
"ค่าว" หมายถึง ร้อยกรองที่กวีทางภาคเหนือนิยมแต่งกัน คล้ายกับกลอนแปด มีลักษณะสัมผัสคล้องจองกันเป็นระเบียบเหมือนห่วงโซ่ เกิดขึ้นในช่วงระหว่าง พ.ศ.๒๓๐๐-๒๔๗๐ ที่บ้านเมืองพ้นจากอำนาจการปกครองของพม่า โดยเริ่มต้น จากแต่งเป็น ธรรมค่าว เพื่อใช้เทศน์ให้ชาวบ้านฟังที่วัด ทำให้ได้ข้อคิดหรือ หลักธรรม ส่วนผู้ที่ไม่ได้ฟังธรรมค่าว ก็ได้ฟังค่าวซอแทนด้วยการนำเอาค่าวธรรมหรือธรรมค่าวมาแต่งเป็นกลอนเพิ่มเติมเนื้อหาเกียวกับเรื่องราวต่าง ๆ ให้ผู้อ่าน ผู้ฟัง ได้รับความเพลิดเพลินใจ ค่าวใช้ เป็นค่าวที่หนุ่มเขียนพรรณณาความรักถึงสาว ที่ตนแอบสนใจค่าวฮำ่หรือค่าวร่ำ เป็นค่าวพรรณาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุคนั้น ๆ อ่านเพิ่มเติม
ยาสมุนไพรพื้นบ้าน การนำสมุนไพรพื้นบ้านมาเปลี่ยนแปลงสถานะของสมุนไพร ให้แตกต่างไปจากเดิม เพื่อ ประโยชน์ในการใช้งานที่หลากหลาย...
